Στο βιβλίο αυτό τίθεται το ερώτημα κατά πόσο ο Χριστιανισμός και ο Ελληνισμός επέδρασαν φυσιολογικά ο ένας στον άλλο ή οδηγήθηκαν με βίαιο τρόπο σε συγκερασμό και αν τελικά, παρά την όποια σύμπτωσή τους, εξακολουθούν να είναι μεγέθη ασύμπτωτα. Τα κείμενα του παρόντος τόμου είναι ενδεικτικά της μετάβασης που πραγματοποιήθηκε από τον Ελληνισμό στο Χριστιανισμό, δεδομένου ότι φανερώνουν ξεκάθαρα τη χριστιανική κριτική απέναντι στην ελληνική φιλοσοφική παράδοση. Αυτή η μετάβαση κράτησε γύρω στους τέσσερις αιώνες με πολλά θύματα και συγκρούσεις σε συνθήκες διωγμών, αλλά και σε συνθήκες ρεβανσισμού.